#3 – “ Psychische bijwerking van de Prednison, hoe ontstaan die nou? “

Prednison met bijwerkingen

Zoals je wellicht al weet is Prednison geen lekker snoepgoed voor je lichaam. Het is gewoon troep! Maarja.. waarom blijf ik het dan elke dag weer slikken? Ik kan je vertellen. Als je dag in dag uit buikkrampen hebt en 10 keer per dag gemiddeld op het toilet zit, dan ben je heel blij als er een middel is die deze klachten allemaal tegenhoud. Er zit alleen nog veel meer stofdelen in dit pilletje wat je lichaam helemaal niet nodig heeft. Het zorgt er o.a. voor dat je een enorme eetlust krijgt en het legt je verbranding in je lichaam stil. Nou.. wat een top combinatie om af te vallen! Not!!

Buiten dat je kilo’s aankomt en een prachtige ‘volle maan’ gezicht krijgt neemt het ook een andere bijwerking met zich mee. Namelijk de psychische bijwerkingen. Dit is wat lastig uit te leggen, omdat het iets vaags is. Ik heb tijdens mijn hoge dosering prednison periode een stukje tekst geschreven om uit te leggen hoe een gemiddelde dag er voor mij uitziet met deze bijwerkingen. Voordat je dit gaat lezen wil ik je eerst uitleggen hoe deze psychische klachten ontstaan. De klachten zijn voornamelijk hartkloppingen en niet tegen stress kunnen. In je lichaam zit een bijnierschorshormoon (mooi voor wordfeut!). De bijnieren zorgen ervoor dat je energie kan opslaan en het regelt je stress factor. Dat laatste ga ik even wat dieper op in. Je lichaam stuurt de bijnieren aan om cortisol aan te maken. Cortison wordt ook wel het stresshormoon genoemd. Als er een stressvolle situatie ontstaat dan zorgt het lichaam ervoor dat er voldoende Cortison wordt aangemaakt zodat jij weet hoe je moet handelen in deze stress situatie. Je raakt niet in paniek en kan in deze stress situatie mooi rustig blijven. Prednison is vanzichzelf een bijnierschorshormoon. Na langdurig gebruik van dit middel zal je lichaam minder uit zichzelf dit hormoon gaan aanmaken. Met als gevolg dat je in een stressvolle situatie minder of geen cortisol (stresshormoon) aanmaakt. Je voelt het misschien al aankomen waar dit naartoe gaat. Als er bij mij een stressvolle situatie ontstaat begint mijn hartslag omhoog te gaan en kan ik zelf in paniek raken. Ik weet terplekke gewoon even niet meer wat ik moet doen. Wat een hele gekke ervaring is, want na een uur denk ik van ‘waarom raak ik nou eigenlijk in paniek?’. Langdurig Prednison gebruik kan dus mentaal behoorlijk zwaar zijn. Zeker als je niet weet hoe deze bijwerkingen ontstaan. Het kan tot onbegrip leiden in je omgeving en daarom is het goed om te weten dat dit soort dingen (helaas) bij Prednison horen.

Prednison slikken, elke dag weer.

Nu wil ik je graag laten weten hoe dit in het dagelijks leven meemaak. Dit zijn natuurlijk momenten. Ik heb niet elke dag last van deze bijwerkingen. Je leert er ook mee omgaan na een tijdje. Mijn doel om dit te delen is ook absoluut niet om zielig te zijn of aandacht te zoeken. Ik denk dat het andere Prednison gebruikers kan helpen om een stukje herkenning te bieden. Zodat je weet dat je niet ‘gek’ in je hoofd bent, maar dat het de Prednison is die je af en toe een beetje ‘gek’ maakt.


“Prednison pompt mijn lichaam vol met energie, diarree gooit het er weer uit..”

Het is ochtend. De wekker is nog niet gegaan, of moet ik zeggen, mijn zoontje is nog niet aan het kletsen dat hij uit bed wilt. Ik heb tegenwoordig geen wekker meer nodig. Maar toch ben ik de laatste dagen diegene die in huis het eerste wakker word. Mijn ogen gaan open.. en die blijven open! Dan ga ik maar uit bed. Zachtjes loop ik naar beneden om het water aan te zetten voor thee en begin ik mijn beschuitje te smeren. Ik hoor in de verte ‘bla bla, ladida’.. Volgens mij is de volgende al wakker. Direct loop ik naar boven om mijn lieve poepert uit bed te halen. Tja.. wij geven elkaar nou eenmaal bijnamen in de familie. Onze zoon van 11 maanden kan soms net zo veel poepen als zijn vader, dus dan kom je al gauw uit op de naam ‘poepert’! Ik merkte al meteen toen ik op zijn kamer kwam dat hij behoorlijk trek had in een fles. En wat doen baby’s dan… ze worden druk! Gauw haal ik hem uit bed om aan te kleden en wat ruikt ik? Jaja.. wij noemen hem niet voor niets poepert. Zijn luier zit heerlijk vol met poep! Terwijl de poepert nog steeds hunkerd naar een fles probeer ik, zonder alles vies te maken, zijn luier te verschonen. Inmiddels begint mijn hardslag op te lopen. In mijn hoofd verschijnt er alleen maar het woord ‘stress’! Met trillende vingers verschoon ik zijn luier en met zwetend voorhoofd loop ik met hem naar beneden om voor hem de fles te maken. Ik zet hem in de box zodat ik de melk klaar kan maken. Met gillende baby op de achtergrond probeer ik de melkpoeder in de fles te scheppen. Mijn hartslag stijgt weer naar torenhoogte.

De fles is klaar! En meteen loop ik naar hem toe om de fles te geven.
Eindelijk.. we zitten samen op de bank, baby is rustig. Tijd om zelf ook rustig te worden. Inmiddels lopen de tranen langzaam over m’n wangen. Er was net weer een tornado door mijn hoofd aan het rasen. En dit was niet de eerste keer dat ik een wervelwind in mijn hoofd heb.

Waarom gebeurt dit steeds? Je zou toch denken, een huilende baby wat is daar nou erg aan? Baby’s hebben nou eenmaal poep luiers. Ze hebben nou eenmaal honger als ze toe zijn aan de fles. Dan maar even laten huilen, geeft toch niet? Dat klopt helemaal. Het geeft ook niet en het hoort er bij. Helaas werkt mijn hoofd momenteel anders dan normaal. En dat komt niet omdat ik zo in elkaar steek, maar dat komt door iets anders. Namelijk een hoge dosering prednison. Niet alleen een hoge dosering, maar ook langdurig gebruik hiervan. Met prednison worden stress situatie moeilijk om mee om te gaan. Buiten dat heb je op willekeurige momenten een hoge hartslag. Kan je je van het een op het andere moment druk maken over van alles en nogwat. Het ene moment van de dag voel je je energie-vol en het andere moment stort je in van vermoeidheid. Mijn lijf is ontregelt door de troep medicijnen die ik moet slikken om mijn darmen rustig te krijgen. Mag ik astjeblieft van deze troep af? Ja hoor! Die keuze ligt helemaal bij jezelf. Helaas zit ik zonder dit middel niet 6 keer op het toilet, maar 15 keer. En lig ik sowieso elke dag een paar uur meer op bed, omdat het voelt alsof ik scheermesjes in mijn darmen heb.

Heb ik een keuze om door te gaan zonder medicatie? Die keuze heb ik altijd. Het is alleen kiezen tussen slecht en beroerd leven of nog slechter en beroerder leven. Dan maar kiezen voor het minst erge…

post comments (2)

Geef een reactie